Vergane Watersport Glorie

In Verweesde Boten richt Bert Otto zich op verlaten en verwaarloosde schepen — dragers van een verleden dat is losgeraakt van hun functie. Deze boten liggen scheef in de modder, verroest en vergeten, maar nog altijd vol verhaal. Otto benadert ze niet als objecten, maar als stille hoofdpersonen. Met krachtige penseelvoering en een expressieve stijl vangt hij hun verval zonder sentiment, maar met respect. De schilderijen tonen de schoonheid van wat niet meer vaart, maar nog wel spreekt. Een serie over vergankelijkheid, maritieme ziel en stille kracht.

Thema en visuele sfeer

Verlaten schepen vormen het centrale beeld: verweesde, soms verwaarloosde vaartuigen zonder bemanning, symbool voor de vergankelijkheid. Otto presenteert ze met empathie, bijna als stille getuigen van het verleden. Elegie en nostalgie liggen op de loer in deze stille scènes. De stijl sluit aan bij zijn expressieve maritieme werken: gevoelig voor atmosfeer, stof, verval en het verstrijken van tijd.

Deze plezierboten zijn door hun eigenaren achtergelaten, of worden nu gebruikt als onderdak door dak- en thuislozen. Het is onvoorstelbaar, het grote aantal zwerf-, paddenstoelen- en weesschepen dat langs de kades ligt. Een selectie van de gefotografeerde objecten is hieronder te zien, en op Instagram.

Meer over dit project in het interview met Suzanne de Bruyn in het Algemeen Dagblad van 2 februari 2024.

Een deel van de foto’s in de galerij is door derden aangeleverd.